U poslednje vreme sudbina folk izvođača na estradi najčešće se meri izrazom lica Saše Popovića. Padne tu i koja gruba reč, ali u poslednje vreme sve ređe.

Otkad je imperija „Grand“ medijski polju­ljana, Popović nastoji da zvuči kao naivna dobričina koja nema nikakve koristi od toga što radi, a otpadnici i povratnici u njegovo jato ponovo su manji od makovog zrna. Ipak, i jedni i drugi prene­bregavaju činjenicu da ubedljivo najveće zvezde srpskog estradnog neba, kao što su Ceca Ražnatović, Haris Džinović, Miroslav Ilić, Je­lena Karleuša, Dara Bubamara ili Neda Ukraden, ne pripadaju toj izdavačkoj kući. Štaviše, postoje i ne tako krupni i iskusni igrači koji mimo te kuće mlate ozbiljne pare i stiču slavu. Među njima su Boban Rajović, Dženan Lončarević, Jovan Perišić i Darko Radovanović.

U potrazi za odgovorom na pitanje ima li života mimo „Granda“, dolazi se do jednoglasnog: da!